{"id":124808,"date":"2018-12-31T12:00:29","date_gmt":"2018-12-31T12:00:29","guid":{"rendered":"https:\/\/www.transcend.org\/tms\/?p=124808"},"modified":"2019-01-07T12:21:35","modified_gmt":"2019-01-07T12:21:35","slug":"portugues-castellano-peco-silencio-pido-silencio","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.transcend.org\/tms\/2018\/12\/portugues-castellano-peco-silencio-pido-silencio\/","title":{"rendered":"(Portugu\u00eas, Castellano) \u2018Pe\u00e7o Sil\u00eancio\u2019 &#8211; \u201cPido Silencio\u201d"},"content":{"rendered":"<blockquote><p><em>\u00a0\u201cPido Silencio\u201d, o<\/em>\u00a0<em>poema que\u00a0 traduz os sentimentos mais profundos do poeta. Leia e ou\u00e7a na voz do poeta:\u00a0<\/em><\/p><\/blockquote>\n<p>httpv:\/\/www.youtube.com\/watch?v=uYtBx8jHIrM<\/p>\n<p>AGORA me deixem tranquilo.<br \/>\nAgora se acostumem sem mim.<\/p>\n<p>Eu vou cerrar os meus olhos.<\/p>\n<p>Somente quero cinco coisas,<br \/>\ncinco ra\u00edzes preferidas.<\/p>\n<p>Uma \u00e9 o amor sem fim.<\/p>\n<p>A segunda \u00e9 ver o outono.<br \/>\nN\u00e3o posso ser sem que as folhas<br \/>\nvoem e voltem \u00e0 terra.<\/p>\n<p>O terceiro \u00e9 o grave inverno,<br \/>\na chuva que amei, a car\u00edcia<br \/>\nde fogo no frio silvestre.<\/p>\n<p>Em quarto lugar o ver\u00e3o<br \/>\nredondo como uma melancia.<\/p>\n<p>A quinta coisa s\u00e3o teus olhos,<br \/>\nMatilde minha, bem-amada,<br \/>\nn\u00e3o quero dormir sem teus olhos,<br \/>\nn\u00e3o quero ser sem que me olhes:<br \/>\neu mudo a primavera<br \/>\npara que me sigas olhando.<br \/>\nAmigos, isso \u00e9 quanto quero.<br \/>\n\u00c9 quase nada e quase tudo.<\/p>\n<p>Agora se querem, podem ir.<\/p>\n<p>Vivi tanto que um dia<br \/>\nter\u00e3o de por for\u00e7a me esquecer,<br \/>\napagando-me do quadro negro:<br \/>\nMeu cora\u00e7\u00e3o foi intermin\u00e1vel.<\/p>\n<p>Por\u00e9m, por que pe\u00e7o sil\u00eancio<br \/>\nn\u00e3o creiam que vou morrer:<br \/>\npassa comigo o contr\u00e1rio:<br \/>\nsucede que vou viver.<\/p>\n<p>Sucede que sou e que sigo.<\/p>\n<p>N\u00e3o ser\u00e1, pois l\u00e1 bem dentro<br \/>\nde mim crescer\u00e3o cereais,<br \/>\nprimeiro os gr\u00e3os que rompem<br \/>\na terra para ver a luz,<br \/>\npor\u00e9m, a m\u00e3e-terra \u00e9 escura:<br \/>\ne dentro de mim sou escuro:<br \/>\nsou como um po\u00e7o em cujas \u00e1guas<br \/>\na noite deixa suas estrelas<br \/>\ne segue sozinha pelo campo.<\/p>\n<p>Sucede que tanto vivi<br \/>\nque quero viver outro tanto.<\/p>\n<p>Nunca me senti t\u00e3o sonoro,<br \/>\nnunca tive tantos beijos.<\/p>\n<p>Agora, como sempre, \u00e9 cedo.<br \/>\nVoa a luz com suas abelhas.<\/p>\n<p>Me deixem s\u00f3 com o dia.<br \/>\nPe\u00e7o licen\u00e7a para nascer.<\/p>\n<p>*******************************<\/p>\n<blockquote>\n<h3><strong>Pido Silencio<\/strong><\/h3>\n<\/blockquote>\n<p>AHORA me dejen tranquilo.<br \/>\nAhora se acostumbren sin m\u00ed.<\/p>\n<p>Yo voy a cerrar los ojos<\/p>\n<p>Y s\u00f3lo quiero cinco cosas,<br \/>\ncinco raices preferidas.<\/p>\n<p>Una es el amor sin fin.<\/p>\n<p>Lo segundo es ver el oto\u00f1o.<br \/>\nNo puedo ser sin que las hojas<br \/>\nvuelen y vuelvan a la tierra.<\/p>\n<p>Lo tercero es el grave invierno,<br \/>\nla lluvia que am\u00e9, la caricia<br \/>\ndel fuego en el fr\u00edo silvestre.<\/p>\n<p>En cuarto lugar el verano<br \/>\nredondo como una sand\u00eda.<\/p>\n<p>La quinta cosa son tus ojos,<br \/>\nMatilde m\u00eda, bienamada,<br \/>\nno quiero dormir sin tus ojos,<br \/>\nno quiero ser sin que me mires:<br \/>\nyo cambio la primavera<br \/>\npor que t\u00fa me sigas mirando.<\/p>\n<p>Amigos, eso es cuanto quiero.<br \/>\nEs casi nada y casi todo.<\/p>\n<p>Ahora si quieren se vayan.<\/p>\n<p>He vivido tanto que un d\u00eda<br \/>\ntendr\u00e1n que olvidarme por fuerza,<br \/>\nborr\u00e1ndome de la pizarra:<br \/>\nmi coraz\u00f3n fue interminable.<\/p>\n<p>Pero porque pido silencio<br \/>\nno crean que voy a morirme:<br \/>\nme pasa todo lo contrario:<br \/>\nsucede que voy a vivirme.<\/p>\n<p>Sucede que soy y que sigo.<\/p>\n<p>No ser\u00e1, pues, sino que adentro<br \/>\nde m\u00ed crecer\u00e1n cereales,<br \/>\nprimero los granos que rompen<br \/>\nla tierra para ver la luz,<br \/>\npero la madre tierra es oscura:<br \/>\ny dentro de m\u00ed soy oscuro:<br \/>\nsoy como un pozo en cuyas aguas<br \/>\nla noche deja sus estrellas<br \/>\ny sigue sola por el campo.<\/p>\n<p>Se trata de que tanto he vivido<br \/>\nque quiero vivir otro tanto.<\/p>\n<p>Nunca me sent\u00ed tan sonoro,<br \/>\nnunca he tenido tantos besos.<\/p>\n<p>Ahora, como siempre, es temprano.<br \/>\nVuela la luz con sus abejas.<\/p>\n<p>D\u00e9jenme solo con el d\u00eda.<br \/>\nPido permiso para nacer.<\/p>\n<p>________________________________________________<\/p>\n<p><em>Pablo Neruda, em \u201c<\/em>Presentes de um Poeta<em>\u201d. [tradu\u00e7\u00e3o Thiago de Mello]. S\u00e3o Paulo: Vergara &amp; Riba, 2001. {publicado no livro \u2018<\/em>Estravagario\u2019<em> (1958), poema escrito em agosto de 1957}.<\/em><\/p>\n<p style=\"padding-left: 30px;\"><em><a href=\"https:\/\/www.transcend.org\/tms\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/Pablo-Neruda-1-696x435.jpg\" ><img loading=\"lazy\" decoding=\"async\" class=\"alignleft size-thumbnail wp-image-124809\" src=\"https:\/\/www.transcend.org\/tms\/wp-content\/uploads\/2018\/12\/Pablo-Neruda-1-696x435-150x150.jpg\" alt=\"\" width=\"150\" height=\"150\" \/><\/a>A poesia de Pablo Neruda vem das for\u00e7as da terra, uma presen\u00e7a \u00fanica debru\u00e7ada sobre o oceano de suas inquieta\u00e7\u00f5es. E o qu\u00e3o \u00e9 dif\u00edcil eleger os versos mais belos de Pablo Neruda. Isso porque Neruda confunde-se com a pr\u00f3pria poesia, ele \u00e9 o poema em pessoa. Ele cantou o mar, a terra, o vento, a chuva, as esta\u00e7\u00f5es, o amor despeda\u00e7ado, ele cantou as estrelas e o infinito, as \u00e1guas e os p\u00e1ssaros, a fruta e a flor. Cantou a alegria de viver e tamb\u00e9m a noite definitiva.\u00a0A sua hist\u00f3ria est\u00e1 nos versos de: <\/em>\u2018Crepusculario\u2019, \u2018Veinte Poemas de Amor\u2019 e \u2018Una Canci\u00f3n Desesperada\u2019, \u2018Canto General\u2019, \u2018Estravagario\u2019, \u2018Cien Sonetos de Amor\u2019, \u2018Memorial de Isla Negra\u2019<em> etc.<\/em><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p> \u201cPido Silencio\u201d, o poema que  traduz os sentimentos mais profundos do poeta. Leia e ou\u00e7a na voz do poeta.<\/p>\n","protected":false},"author":4,"featured_media":124809,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"footnotes":""},"categories":[182,46],"tags":[],"class_list":["post-124808","post","type-post","status-publish","format-standard","has-post-thumbnail","hentry","category-poetry-format","category-original-languages"],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.transcend.org\/tms\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/124808","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.transcend.org\/tms\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.transcend.org\/tms\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.transcend.org\/tms\/wp-json\/wp\/v2\/users\/4"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.transcend.org\/tms\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=124808"}],"version-history":[{"count":0,"href":"https:\/\/www.transcend.org\/tms\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/124808\/revisions"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.transcend.org\/tms\/wp-json\/wp\/v2\/media\/124809"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.transcend.org\/tms\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=124808"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.transcend.org\/tms\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=124808"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.transcend.org\/tms\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=124808"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}